من هیچی نمی گم هر چی تو دلته بهش بگو 

باورکن می شنوه

مي دانيد چرا گل آفتابگردان شبها سرش پائين است ؟

چون شبها ستاره به او چشمك مي زند و او نمي خواهد به خورشيد خيانت كند .

 تغییر دهم و دلیری ده تا تغییر دهم آنچه را که می توانم

تغییر دهم. بینش ده تا تفاوت ایندو را دریابم مرا فهم ده تا

متوقع نباشم دنیا و مردم آن مطابق میل من رفتارکنند

خدایا به من تلاش در شکست، صبر درنومیدی، رفتن

 بی همراه، فداکاری در سکوت،خدمت بی نان، مناعت بی غرور،

 عشق بی هوس و دوست داشتن بی آنکه دوست بداند روزی کن

آرزوهای خوب برای شما

تو هم ترك ، منم ترك
اينم يه درد مشترك
تو غصه دار، من غصه دار
 پس واسه چي بياد بهار
تو بي چراغ ، من بي چراغ
كي بگيرد از ما سراغ
تو هم غريب ، منم غريب
عشقا چي بود به جز فريب
تو حادثه ، من حادثه
پس كي به ابرا برسه
تو باروني ، من باروني
پس كجا رفت مهربوني
من بي پناه ، تو بي پناه
كافيه امشب نور ماه
من بي وفا ، تو بي وفا
چي كار كنه با ما خدا
 من بي فروغ ، تو بي فروغ
بازم به هم بگيم دروغ ؟
من بي جواب ، تو بي جواب
معنيش چيه ! اين جز سراب
من تشنگي ، تو تشنگي
كاش كه نمي گذشت بچگي
منم گله ، تو هم گله
آخر كي داره حوصله
من انتظار، تو انتظار
من باريدم  تو هم ببار
من چشم خيس ، تو چشم خيس
برام يه چيزي بنويس
منم زلال تو، هم زلال
چي كم داريم ما دو تا بال
من اولي ، تو اولي
چقدر قشنگ و مخملي
من در به در ، تو در به در
مي ياي با هم بريم سفر ؟
 من اعتماد ، تو اعتماد
عشق و چرا داديم به باد
من ديوونه  ، تو ديوونه
 پس كي مي گه نمي مونه
من نااميد ، تو نااميد
از من و تو نبود بعيد ؟
تو شبنمي ، من شبنمي
ما مثل هم شديم كمي
تو بي صدا ، من بي صدا
پس چي شد اون همه دعا
تو پرغم ، من پر غم
جون خودت خسته شدم
تو بي گناه ، من بي گناه
يعني همش بود اشتباه ؟
 تو خستگي ، من خستگي
پس چيه معنيش زندگي ؟
تو پر درد ، من پر درد
پاييز واسه چي مي شه زرد ؟
 من كه رها ، تو كه رها
فقط بگو بريم كجا ؟
من كه محال ، تو كه محال
چي بود دوست دارم  خيال ؟
تو كه بدي ، من كه بدم
ببخش نه بد حرفي زدم
باشه بدم تو كه گلي
معجزه اي  تجملي
من كه اسير ، تو كه اسير
كي كرده ما رو ناگزير ؟
من سر حرف ، تو سر حرف
تقصير ماست غيبت برف ؟
من بي نشون ، تو بي نشون
 جايي داريم جز آسمون ؟
من پر راز ، تو پر راز
اما نداريم اعتراض
من پر شور، تو پر نور
 چرا نريم يه جاي دور
 من فاجعه ، تو فاجعه
 چيكار كنيم با شايعه
 من اتفاق ، تو اتفاق
به جرم قدري اشتياق
تو عطر ياس ، من التماس
راسته كه دنيا دست ماس ؟
من اولين ، تو آخرين
 واسه تو بس نيس نازنين ؟
من عابرم ، تو شاعري
نرو كجا مي خواي بري ؟
من يه كتاب ، تو يه كتاب
كاش نكشيم انقد عذاب
 من خاطره ، تو خاطره
بمون تا يادمون نره
منم كه تو ، تو هم كه من
 پس زير وعده هات نزن
من آرزو ، تو آرزو
پس آرزو كن و بگو ...

ممنون از اقا سعید که این شعر زیبا رو واسم ایمل کردن

عشقت را نصيب كسي كن كه لايق آن باشد

نه تشنه ي آن ؛‌زيرا هر تشنه اي روزي سيراب مي شود

                                              تو زندگیم وقراره تمام شبا رو کنارم بمونه

مثل یه زمستون سرد بیقرارو بی شکیبم

کاروان خستگی ها آقا جون جمعه تو راهه

گر چه شب تاریک وسرده حرمتش فقط به ماهه

تا که تو این شب تاریک عاشقا راه گم نکن

تو بیا تا برف وسرما شاخه ها رو خم نکردن

تو این زندون دنیا تا به کی دردو تباهی

دلخوشم به عصر جمعه انتظارو بی پناهی

می شود قله ها را فتح کرد ..